Vlaamse lijst is enige alternatief

In Wemmel stemmen Franstaligen uit ongenoegen op een Vlaamse lijst.

Franstaligen die niet langer op een Franstalige lijst stemmen? Chris Andries, kopman van de Liste du Bourgmestre in Wemmel, zal het geweten hebben. Bij de lokale verkiezingen van 2006 verzamelde hij nog 4.066 stemmen, een legislatuur later zijn dat er 3.983. Ook de eenheidslijst Union des Francophones scoorde ondermaats en lijkt op sterven na dood in de faciliteitengemeente.

Volgens verschillende waarnemers ligt de verklaring voor die daling voor de hand: de kiezers hebben veel minder communautair gestemd dan anders. De taalrol speelde pas in tweede instantie een rol bij het kleuren van het bolletje.

‘De afgelopen zes jaar lagen de prioriteiten verkeerd’, bevestigt een tweetalige inwoner die om beroepsredenen liever anoniem blijft. ‘Door te sterk te focussen op de verschillen tussen Vlamingen en Franstaligen, verloor het bestuur van Andries de echte belangen uit het oog.’

En die ‘echte belangen’ zijn de dagelijkse, kleine bekommernissen: ‘zoals een berijdbaar fietspad of een vernieuwde sportinfrastructuur’, klinkt het. ‘Wie als Franstalige verandering wilde, stemde bijgevolg op het enige mogelijke alternatief: de lijst W.E.M.M.E.L, nochtans een overwegend Nederlandstalig project.’

Tweede reden waarom taalgenoten afhaakten bij de Liste du Bourgmestre: het interne gekibbel tussen de verschillende strekkingen. Andries moest een ploeg bijeenhouden van liberalen, christen-democraten, socialisten en groenen. In aanloop naar de verkiezingen vlogen die elkaar beurtelings in de haren, want de standpunten over bepaalde thema’s bleken mijlenver uit elkaar te liggen. ‘En met het Frans als het enig resterende bindmiddel is de keuze van sommigen dan wel snel gemaakt.’

Ook in gemeenten als Overijse en Hoeilaart kregen de Franstaligen serieuze klappen. Sommige partijen die in 2006 nog opkwamen, doekten zichzelf in de tussentijd op. Wat doet vermoeden dat het ‘ontfransen’ in politieke en electorale zin geen toevalligheid is. Geen bevlieging. Maar eerder een ‘lichte trendbreuk’ of een ‘ommekeer’, afhankelijk van commentator tot commentator.

Tweede mogelijke ‘structurele reden’ voor die ommezwaai: ‘om te vermijden dat de N-VA de macht zou grijpen, hebben sommige Franstaligen om strategische redenen op hun Vlaamse concurrenten gestemd’, luidt het. ‘Pure angstlogica dus. Bovendien is het vermaledijde Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst, wat de communautaire spanning verslapt heeft.’

De Standaard, 12 januari 2013